عکس های تیم ماالبته نه اونجور که دوست داشتم! ولی مهم این بود که گذشت! با اینکه حتی تا آخرای شب 5شنبه هنوز باورم نشده بود که گذشته! انگار اونم یه آزمون بوده مثل این همه آزمونی که توی این مدت دادیم! جمعه صبح هم که بیدار شدم اصلاً نمی دونستم باید چیکار کنم! چون فقط بلد بودم بشینم سر کتاب ها و درس بخونم!!
حالا از این ها که بگذریم می رسیم به اینکه کنکور مثل چیه؟! من اوّلین چیزی که به ذهنم رسید مرگ بود! اینکه باورش ندارم! اینکه اول راه اصلاً فکرشم نمی کنیم که بهترین شدن و اوّل شدن اون قدر ها هم سخت نیست. اینکه وقتی بهش نزدیک می شیم دوست داریم باز هم وقت داشته باشیم درس بخونیم! اینکه وقتی کنکور می گذره تا اعلام نتایج تو برزخ می مونیم و آخر هم با دیدن کارنامه یا خوشحال می شیم یا ناراحت.
دوست هام ایده های دیگه ای داشتن ولی به خاطر حقوق صاحب ایده از نقل قول معذورم! ولی به همین زودی ها توی وبلاگ های خودشون می نویسن و من لینکش رو اینجا می گذارم!
باورم نمی.شه...
یعنی دیگه همه چیز تموم شد؟ یعنی ما هم رسیدیم به کنکور؟ یعنی ۱ سال دیگه کتاب های ما هم به زباله.دان.تاریخ می پیونده؟! یعنی ما هم رسیدیم به تابلوی بزرگ EXIT ؟
یعنی اینقدر زود گذشت؟ یعنی اینقدر زود رسیدیم به جایی که بچگی فکر می کردیم چقدر دوره؟ یعنی ....
باورم نمی.شه...
از اونجایی که تا اطلاع ثانوی (بعد کنکور یا شایدم بعد تر از اون!) از مطلب خبری نیست! می تونید از پیوندهای وبلاگ استفاده کنید. یه دستی به سر و روشون کشیدم، امیدوارم به دردتون بخوره.
هیچ تیم دانش آموزی از ایران نتونست توی مسابقات روبوکاپ رتبه بیاره!! و جالب تر از اون اینه که اکثر مقام های امداد و فوتبال دانش آموزی رو چینی ها کسب کردند!! همون چینی هایی که ما بردیمشون!! تازه با ربات هایی که سر جمع ۲۰۰هزارتومان هم خرجشون نکرده بودیم!! و همچنین بدون مربی و ... . این در حالیه که تیم هایی که از ایران رفتند از استعداد های درخشان بودند!! (به قول یکی نوابیغ!) به علاوه اینکه رباتیک جز برنامه مدرسه اونهاست و هزینه های هنگفتی برای رباتیک می کنند. با این حال هیچ نتیجه ای کسب نکردند.
باور نمی کنید؟ خودتون برید ببیند : http://www.robocup-cn.org./en/results.php
خب حالا شتر کنکور به ما رسیده! به همین دلیل همه چیز تعطیل تا سال دیگه، حتی نفس کشیدن!!
هر کسی رسیده و اعتراض کرده و به خاطر حفظ جایگاه گروه و آبروی مدرسه یه قسمتی از مطالب حذف شده...فکر کنم بعد از یه مدتی به خاطر اعتراض آمریکا!!! آموزش رباتیک رو هم حذف کنند...فقط بشه تقدیر و تشکر از مسئولین محترم و محترمه!!!
یک خبر از گروه ما تو خبرگزاری فارس، روزنامه کیهان و چند خبرگزاری دیگه منتشر شده که لازمه چند نکته رو در مورد اون بگم :
1) گروه ما در آغاز 4 نفر بود. (سید حسین طالقانی اصفهانی، محمد محسن مینایی بیدگلی، شاهین قلی، احسان هدایتی) و با پذیرفتن نصیرالدین مزروعی سبدانی 5 نفره شد و با این ترکیب 5 نفره در مسابقات ملی ربات های شهری شرکت کرد و بعد از اون با پذیرفتن 2 عضو جدید 7 نفره شد و تا کنون 7 نفره مانده است.
2) از 7 نفر اعضای گروه 2 نفر در سال 85-86 و یک نفر در سال 84-85 عضو اتحادیه انجمن های اسلامی بودند. همین و بس!
3) با وجود درخواست های به عمل آمده، هیچگونه کمک و حمایتی از اتحادیه انجمن های اسلامی شامل حال گروه ما نشد.
4) ما در سال گذشته پس از مسابقات ربات های شهری 8 نفر از علاقه مندان به رباتیک رو آموزش دادیم از بین اون 8 نفر، 2 نفر رو به عضویت گروه درآوردیم.
ولی امسال تو مدرسه خودمون 33 نفر متقاضی شرکت در کلاس های رباتیک رو داشتیم و دبیرستان های دیگری هم درخواست برگزاری کلاس کردند.
از خجالت نمی تونم سرم رو بالا بیارم ... چون خودم می دونم نیم ساعت تو هفته وقت زیادی نیست که بخوام برای آپدیت بذارم ... ولی امان از تنبلی ....!!
ما برای مسابقات رفته بودیم چین ... عنوان این پست هم چیزیه که تو نشریه مدرسه برای ما نوشته بودن ... عکس های سفر ما به چین رو می تونین از اینجا ببینین ...
سازمان آموزش پرورش گفت که نموتونید خارج بشید چون سیاست های کشور در حال حاضر اجازه سفر به آمریکا نمیده!!
جالب اینجاست که کلی از دانشجوهای دانشگاه آزاد قزوین رفتن ترکیه برای گرفتن ویزا و یک سری دیگه از دانشجوهای ایرانی هم از طریق سفارت آمریکا تو دبی ویزا شون رو گرفتن! حالا به ما که رسیده می گن سیاست های کشور .... !!
واقعا نمی دونم چی بگم . . .
مثل اینکه ما هم رفتنی شدیم!
از طرف ایران اجازه ی خروج رو گرفتیم و حالا باید منتظر آمریکا بشیم که به ما ویزا بده.
این مطلب رو حتما و حتما کامل بخونید :
http://www.manionline.org/1386/01/14/delgiri/#more-174
چون یه همچین بلایی سر من داره میاد. فقط به جای نظام وظیفه کار من به آموزش پرورش گیره!
اثبات کامل
بودن A*
چون
A* به منظور افزایش f گره ها را بسط می دهد، سرانجام باید به یک حالت هدف برسد.
البته درست است، مگر اینکه گره های نامحدود زیادی با f(n)
الف
– گره ای با فاکتور انشعاب نامحدود وجود دارد
ب –
مسیری با هزینه مسیر متناهی اما تعداد زیادی گره های نامحدود در طول مسیر وجود
داشته دارد.
از این رو، عبارت صحیح این است که A* روی گراف های متناهی محلی (گراف هایی با فاکتور انشعاب محدود : Locally Finite Graphs) کامل است، مشروط بر اینکه مقدار ثابت مثبت ¶ وجود داشته باشد که هر عملگر حداقل هزینه ای برابر با ¶ داشته باشد.
پیچیدگی
A*
جستجوی
A* بین تمام الگوریتم ها کامل، بهینه و کارآ بهینه است. متأسفانه بدین
معنا نیست که A* پاسخی برای تمام نیازهای جستجو است. برای بیشتر مسائل، تعداد گره
ها که در شمارنده هدف قرار دارند نسبت به طول راه حل مرتبه نمایی دارند. اگر خطا در
تابع کشف کننده رشدی سریع تر از لگاریتم هزینه مسیر واقعی نداشته باشد، رشد نمایی
اتفاق نخواهد افتاد. به زبان ریاضی، شرط برای رشد زیرنمایی عبارت زیر است
:
که
در آن h*(n) هزینه واقعی رسیدن از n به هدف است. در استفاده ی عملی، خطاها با هزینه مسیر متناسب هستند
و سرانجام رشدنمایی هر کامپیوتری را تسخیر می کند. البته استفاده از یک کشف کنندگی
خوب هنوز باعث صرفه جویی زیادی نسبت به جستجوی ناآگاهانه می
شود.
A* به دلیل ذخیره ی تمام گره های تولید شده، معمولا قبل از اینکه دچار کمبود زمان شود، دچار کمبود فضا می شود.
مطالب مرتبط :