نتایج اولیه کنکور هم اومد، انتخاب رشته هم از فردا انجام می شه. تو فکر اینم که چهار سال دیگه کی میاد؟!


از این ها که بگذریم، توی این چند روز که پیگیر کارهای انتخاب رشته ی خودم و چند تا از دوستام بودم چند تا نکته به ذهنم رسید:

باید از مدت ها قبل بچه ها به فکر انتخاب رشته می افتادند و در مورد رشته مورد نظرشون تحقیق می کردند. اون هم چه تحقیقی! تحقیق کاملاً دقیق و ریز، با بررسی عامل هایی که توی انتخاب رشته ممکنه تأثیر بگذاره.

برای مثلا یکی از سؤالهایی که شاید از 6 7 ماه پیش داشتم این بود : "برق دانشگاه تهران یا کامپیوتر دانشگاه شریف؟". چون ممکنه رتبه شما جوری بشه که یا باید دنبال رشته مورد علاقه ات باشی یا دنبال پرستیژ یک دانشگاه دیگه! در مورد شهر هم این مسئله پیش میاد.

افرادی هستند که ریاضی و شیمی محض شریف رو به برق دانشگاه تهران ترجیح میدند! یا عمران شاهد رو به عمران صنعتی اصفهان یا دانشگاه کاشان.

توی این چند روز یکی به من گفت که برای اینکه این مشکلات پیش نیاد آدم باید برای علاقه، دانشگاه و شهر ضریب بگذاره! و خب اگه آدم منطقی باشه به علاقه باید ضریب چهار بده و به دانشگاه و شهر 2 و 1 (یا شاید هم کمتر!)

نکته بعدی اینکه باید بدونین که برای چی می خواید برید دانشگاه؟! گرفتن لیسانس برای مدرک داشتن (که یه جایی به شما کار بدن؟!)؟ آشنا شدن با جو دانشگاه و فضای آزاد اون؟ یادگرفتن آکادمیک مباحث مورد علاقه تون؟ Apply کردن (به زبون خودمونی در رفتن از این آباد شده!)؟ یا ...

همه این ها به شدت روی اینکه چه جوری 100 تا خونه ی انتخاب رشته رو پر کنین تأثیر می گذاره. همه ی این ها روی اینکه چه جوری 90 سال بعدی زندگی رو پر کنید تأثیر می گذاره!


فعلاً همین ها به ذهنم رسید! اگر چیز دیگه ای اومد اضافه می کنم!